Zoeken:
Sitemap Favorieten

 

Het kerblad van de Protestantse Gemeente Oppenhuizen/ Uitwellingerga,
 't Tsjerkefinster, komt ca. 1 x per maand uit. Redactieadres: mail

 

Redactie:

Rie Branderhorst, tel. 559356, Greate Súdein 25, 
Esther Smit, tel. 559054 Greate Súdein 43,

Foekje Veldhuis, tel. 559034 De Bou 19,

Gertie de Boer, tel. 550225 Langebaen 2

 

 


 

U kunt uw kopij voor ‘t Tsjerkefinster mailen naar: kerkbladtopentwel@gmail.com LEVER UW KOPIJ OP TIJD IN, ANDERS BLIJFT HET LIGGEN TOT HET VOLGENDE NUMMER! 

Inleveren kopij:
De kopij voor het volgende Tsjerkefinster kunt u inleveren tot de laatste maandag van de maand bij Esther Smit, Greate Sudein 43, of bij Foekje Brouwer,

De Bou 19. Bij voorkeur via e-mail: kerkbladtopentwel@gmail.com


 

Deze maand uit het Tsjerkefinster:

 

MEDITATIE

Petrus

Een tijdje geleden hadden we een bijzondere dienst met gospelgroep In His Name: Kies-pijn. Over kiezen, keuzes maken, elke keer weer een probleem, want zeker als het om belangrijke dingen gaat wil je niet de verkeerde keuze maken. Hoe weet je nou zeker dat jouw keuze de juiste is? Misschien nog even over nadenken? Toch moet het een keer, níet kiezen brengt je in elk geval niet verder. Niet kiezen is ook een keuze en vaak de verkeerde.

Als het gaat om keuzes maken in de Bijbel is Petrus mijn grote voorbeeld. Niet omdat hij zulke goede keuzes maakt, maar omdat hij regelmatig net de verkeerde keuze maakt. En toch komt het goed.

Als Petrus met Johannes en Jakobus op de berg getuige zijn van de ontmoeting tussen Jezus, Mozes en Elia weten ze niet wat ze moeten doen, verwarring alom. Petrus is de enige die wat roept: tenten maken, drie tenten, voor alledrie één. Dat heeft natuurlijk geen enkele zin, even later zijn Mozes en Elia weer weg en is het moment voorbij. Maar Petrus heeft toch maar een plan bedacht, ook al was dat in dit geval niet nodig. Het is Petrus die het aandurft uit het schip te stappen en naar Jezus toe te lopen. Tenminste, zolang hij zelf niet twijfelde aan die keuze, want toen ging het mis.

Petrus is de enige die actie onderneemt als Jezus gevangen genomen wordt. Wel de verkeerde actie, hij slaat een slaaf zijn oor af. Gelukkig is Jezus er bij om dat te herstellen, maar toch: hij deed tenminste iets. En dan natuurlijk zijn dieptepunt, waar wij nog steeds als eerste aan denken bij de naam Petrus: zijn verloochening. Hij was in een opwelling achter Jezus aangegaan, om te kijken of hij toch niet nog iets kon doen. En in net zo'n opwelling had hij drie keer ontkent dat hij Jezus kende, waarschijnlijk niet verkeerd bedoeld, hij wilde met rust gelaten worden. Pas dan realiseert hij zich wat hij heeft gedaan.

Keuzes maken, dat kan Petrus als de beste. Impulsief, vaak onvoldoende doordacht, maar hij raakte niet verlamd, werd niet passief als er plotseling een keuze gemaakt moest worden.

En deze zelfde

Petrus is degene aan wie Jezus zijn schapen en zijn lammeren toevertrouwt. De man die Hij Petrus noemt, steen, de rots waarop Christus zijn gemeente bouwt.

Als wij op zoek gaan naar een herder, iemand waar we op bouwen kunnen, zou Petrus in aanmerking komen? Ik denk het niet, in de meeste gevallen. Maar Jezus doet het wel.

Petrus is daarmee ook een oproep aan ons allemaal. Twijfel je? Doe het gewoon, als je het doet vanuit een goed hart dan komt het goed. 100 % zekerheid bestaat niet. En gaat het toch mis, neem het jezelf niet teveel kwalijk. In het ergste geval leer je er iets van, in de meeste gevallen brengt het je weer een stapje verder. En kijkend naar Petrus kun je op die manier ver komen!

Ds Dingena Hasper

 

In memoriam Hein Zeilstra

Op 29 april 2018 overleed, 84 jaar oud, onze broeder en dorpsgenoot Hein Zeilstra. Hein werd geboren op 9 september 1933 als zesde kind in het gezin van Durk en Trijntje Zeilstra-Zijlstra.

Hij groeide op te midden van de Fryske greiden, waar van jongs af aan zijn hart altijd mee verbonden is gebleven. Als boerenzoon leerde hij de natuur goed kennen. Het was hard werken, maar dat deed hij graag. Hein leerde te luisteren en te kijken naar de vogels, hij kende ze en wist hun geluiden en hun gedrag precies te duiden.

Hij had al jong oog voor de dames, maar toen hij, 20 jaar oud, de 16-jarige Gé leerde kennen was en bleef zij dé vrouw in zijn leven. Op 22 oktober 1959 trouwden ze. Hein ging werken als boer en ze beleefden heel gelukkige jaren. Jintiene werd geboren, en later Trees en tenslotte Anja.

Hein was een trotse heit die zijn dochters het liefst zo dicht mogelijk bij zich hield. och was er ook veel verdriet in Heins leven. Het plotselinge en veel te jonge overlijden van zijn vader en van zijn schoonvader heeft hij nooit helemaal kunnen loslaten. Er was nog zoveel wat hij had willen vragen, zeggen, doen voor hen.

En Hein kreeg gezondheidsproblemen die er uiteindelijk toe leidden dat hij moest stoppen als boer. Moeilijke jaren waren dat, gelukkig vond Hein werk als brugwachter op de brug van de Aldewei. Werk wat hij tot zijn pensioen met heel veel plezier heeft gedaan. Vanuit zijn hokje zag hij veel bijzondere dingen gebeuren en bijzondere mensen langs komen. Heel veel verhalen leverde dat op en dat was iets wat Hein graag deed: verhalen vertellen.

Hein had een sterke band met zijn Schepper, hij was gelovig mens die vanuit zijn overtuiging betrokken was bij zijn medemensen. Bestuurswerk deed hij ook graag maar het leverde hem ook wel wat

frustraties op. Hij was niet een man van de nuance en dat zorgde hier en daar wel eens voor botsingen. Ook met zijn dochters die hun vrijheid niet cadeau kregen. Maar ze vlogen toch uit, gesteund door hun mem, en heit een poosje later. En toen de schoonzoons en kleinkinderen kwamen was Hein er helemaal mee verzoend. Wat heeft hij genoten van het pake-zijn, van de logeerpartijen, pannenkoeken bakken, vissen, aaisykje uiteraard. Pake kon geweldige verhalen vertellen en was erg betrokken bij alles wat ze deden. Zes kleindochters, een kleinzoon en een bonuskleindochter, hij wist zich een rijk mens.

De laatste jaren ging zijn gezondheid verder achteruit. Stapje voor stapje moest hij zijn zelfstandigheid opgeven, daar had hij erg veel moeite mee. Een ontmoeting met een engel heeft hem erg geholpen, ze vertelde hem dat God hem gezien had, hem kende en dat hij welkom was bij God. De laatste week van zijn leven heeft hij van iedereen afscheid kunnen nemen en met zijn Gé en de dochters voortdurend dichtbij heeft hij zich uiteindelijk vredig overgegeven.

We namen afscheid van Hein met woorden uit Job; Gods antwoord op Jobs boosheid. Wie is het eigenlijk die de vogels, de hele natuur en ook jou heeft gemaakt? In God moest Hein zijn meerdere erkennen, aan Hem heet hij zich toevertrouwd. We bidden Gé, de dochters en hun families toe dat ze zich daardoor bemoedigd weten; Hij laat niet los wat zijn hand begon.

Ds Dingena Hasper

 

In memoriam Joop Rijpkema

Op 17 mei 2018 overleed onze dorpsgenoot en broeder in Christus Joop Rijpkema. Hij werd 83 jaar.

Joop werd geboren op 16 november 1934 in het buurtschapje Flansum, tussen Rauwerd en Irnsum op de boerderij van zijn ouders, Jan en Griet Rijpkema – Jorna. Hun eerste kindje hadden ze verloren, een dochtertje, Joop kwam als tweede en groeide op als oudste kind met 7 broers en zussen. Toen hij 9 was verhuisde het gezin naar Toppenhuzen... het eerste Roomse gezin in een door en door protestants doarpke, dat was een grote stap. Maar ze werden al gauw een volkomen vanzelfsprekend deel van het dorp. En als échte Toppenhústers kregen ze een bijnaam: de Roomse boer.

Als oudste zoon nam Joop vanaf de jaren '70 langzaam de pleats aan de Eastwei over. Hij hield van het werk, maar zijn belangstelling was veel

breder dan alleen het boerenbedrijf. Hij hield van lezen, vooral de geschiedenis had zijn warme belangstelling. De historie van het dorp, de 2e WO, Indonesië, hij was eindeloos geboeid door mensen, wat hen bewogen had om bepaalde keuzes te maken. Het liefst bleef hij thuis, op zijn diensttijd na. Gelegerd in Assen maakte hij een hele nieuwe wereld mee, waar hij altijd met veel warmte aan terugdacht, en mooie verhalen over kon vertellen, over avontuur en kameraadschap.

Lang is Joop alleen geweest, al had hij het druk genoeg met alle verenigingswerk; je vroeg hem nooit tevergeefs om mee te helpen en dat zorgde er voor dat hij bij de meest uiteenlopende dorpsactiviteiten betrokken was. Toen hij bijna 50 was leerde hij Bouwdien kennen, via een advertentie. Zij was weduwe, met drie al grote kinderen. Ze trouwden en 35 prachtige jaren volgden, zeker ook voor Joop de mooiste jaren van zijn leven. Zelf had hij nooit vader mogen worden, maar de kinderen van Bouwdien kregen een geweldige stiefvader, die als trotse pake ieder kleinkind met open armen in zijn leven ontving. Voor de pakesizzers blijven de herinneringen aan logeerpartijtjes op de boerderij, maar meer nog dan dat aan pake's bijzondere humor.

De laatste jaren van zijn leven kreeg hij steeds meer last van psoriasis, die bij hem ernstige vormen aan nam. Dat was zwaar voor hem, hij kon daardoor steeds minder deelnemen aan wat er in het dorp gebeurde. Vorig jaar juni zouden ze mee naar Zieko, naar Wittenberg in het Lutherjaar, maar het ging niet. Dat vond hij erg moeilijk, hij hield van mensen, zocht naar eenheid en verbinding. Juist ook tussen de verschillende kerken. De woorden van Jezus uit Johannes 17 waren hem op het lijf geschreven: opdat zij allen één zijn. Dat verlangen naar verbinding, zijn sterke band met zijn dorp gaf hem het verlangen vanuit de dorpskerk begraven te worden, een laatste rustplaats in Toppenhúzen. De geschiedenis ligt op het kerkhof, zei Joop vaak. En hijzelf zal altijd een stukje blijven van de Toppenhúster geschiedenis. Voor hem hebben de kerken de handen ineen geslagen, pastoor Van der Weide en de dorpsdominee samen hebben de dienst geleid. Hij zou er van genoten hebben.

In het vertrouwen dat hij nu vrij is hebben we hem uit handen gegeven aan de Heer, die alle tranen uit onze ogen wist. We bidden Bouwdien, de kinderen en pakesizzers toe dat dit vertrouwen hen kracht mag geven in deze verdrietige tijd. Ds Dingena Hasper

 

 

UIT DE PASTORIE

In de pastorie is het momenteel vooral druk: voor mijzelf vooral door het grote aantal overlijdens en voor Christ door de onrust en dreigende reor-ganisaties in de burgelijke gemeente waar hij werkt. Zoals dat gaat: als alles net een beetje loopt moet natuurlijk alles worden veranderd... (oei, ik word nu echt oud!). Gelukkig gaat alles heel goed met de jeugd, het kindje dat verwacht wordt groeit voorspoedig en Diana komt elke zater-dag de pastorie opfleuren. Jorrit is bezig met het halen van zijn rijbewijs, theorie is binnen!

Half juni, aansluitend op de afsluiting van mijn studie verdwijnen wij drie weken van de radar; we hebben ons voorgenomen te gaan kamperen, ergens met mooi weer maar in elk geval in het buitenland. U hoort nog wel waar het was! Vanaf 9 juli hoop ik weer vol energie aan het werk te gaan, het afscheid van groep 8 en de zomeravonddiensten komen er dan alweer aan!

Een hartelijke groet, mede namens Christ,

 

 

Dominee aan de studie

Tussen de bedrijven door probeert uw predikant haar studie af te ronden, het einde is nu echt dichtbij. Komende maandag, 4 juni, het eindgesprek en dan op 15 en 16 juni het afsluitende weekend; de 15 staat in het teken van de missionaire preek. In het najaar zal dan naar verwachting nog een bezoekje worden gebracht door de organisatie van deze opleiding aan de kerkenraad, voor feedback. Hoe waren deze twee jaren voor hen, en voor u als gemeente? Wat hebt u er van gemerkt?

14 mei was een studiedag onder leiding van ds Otto Grevink. Hij volgde deze studie tot twee jaar geleden, de eerste serie. Hij heeft zich gespecia-liseerd in de nieuwe media, een actieve vlogger en blogger die ons het

één en ander heeft getracht bij te brengen op dit punt. Binnenkort hoop ook ik een echte blog af te leveren. De 28e stond in het teken van de dia-loog tussen christenen en moslims. Twee voorgangers van beide religies uit Delftshaven spraken met ons over hún samenwerking, over manieren waarop we elkaar kunnen versterken als gelovige mensen in een toene-mend seculiere maatschappij, omgaan met kerk- én moskeeverlating door jonge mensen. Verschillende gevoelige onderwerpen, zoals geweld, maar ook dubbele agenda's, proberen elkaar te bekeren, we hebben er heel open met elkaar over kunnen spreken. Wonderlijk om te ontdekken hoeveel je gemeenschappelijk hebt! We zijn allemaal mensen.

Dat weten we natuurlijk wel, maar het is goed om dat zo te delen met elkaar. Onbekend maakt onbemind, maar het omgekeerde kan ook.

Laatste studiedagen: 4 juni eindgesprek en de afsluiting van de studie, 15 en 16 juni, de 16e voor de laatste keer met de kerkenraad er bij.

 

 

 

OPROEP:

Voor volgend jaar zoeken we een nieuw thema voor de kerstboom. Hebt u een goed idee, neem dan contact op met Afke: 0612387054.

 

 

 

Advertenties

Taxateur&keuring woningen & bedrijfsmatigvastgoed
Taxateur&keuring woningen & bedrijfsmatigvastgoed

Appartementen & Verhuur zeil- en motorboten
Appartementen & Verhuur zeil- en motorboten

Agenda
ma 2 juli 2018 BHV cursus OVTT
vr 6 juli 2018 Voorstelling Zout West Livemuziek van MUGSHOT
za 7 juli 2018 Oud Papier Start Tsjerkepaad 2018
za 4 augustus 2018 Oud Papier

  Activiteitenkalender:

MFC It Harspit

Café De Buorren

Hermes Tsjerke

 

-----------------------------

 

    

 

 

 

Uitgelicht
Ardito // Rťdito

Scheeps- en Jachtwerf H.J. Popma
Scheeps- en Jachtwerf H.J. Popma
Realisatie TTT software