Zoeken:
Sitemap Favorieten

 

Het kerblad van de Protestantse Gemeente Oppenhuizen/ Uitwellingerga,
 't Tsjerkefinster, komt ca. 1 x per maand uit. Redactieadres: mail

 

Redactie:

Rie Branderhorst, tel. 559356, Greate Súdein 25, 
Esther Smit, tel. 559054 Greate Súdein 43,

Foekje Veldhuis, tel. 559034 De Bou 19,

Gertie de Boer, tel. 550225 Langebaen 2

 

 


 

U kunt uw kopij voor ‘t Tsjerkefinster mailen naar: kerkbladtopentwel@gmail.com LEVER UW KOPIJ OP TIJD IN, ANDERS BLIJFT HET LIGGEN TOT HET VOLGENDE NUMMER! 

Inleveren kopij:
De kopij voor het volgende Tsjerkefinster kunt u inleveren tot de laatste maandag van de maand bij Esther Smit, Greate Sudein 43, of bij Foekje Brouwer,

De Bou 19. Bij voorkeur via e-mail: kerkbladtopentwel@gmail.com


 

Deze maand uit het Tsjerkefinster:

MEDITATIE

 

En wat zeg je dan?

Tijs van den Brink presenteert al een aantal jaren een programma op de televisie dat "Adieu God" heet. Elke aflevering spreekt hij met een bekende Nederlander over zijn of haar afscheid van God en kerk; al 90 van dergelijke afleveringen heeft hij gemaakt en er volgen er meer. Mensen die opgroeiden met kerk en geloof maar daar op een gegeven moment niets meer mee konden. Bij sommigen waren het, zoals Tijs het noemde, domme mensen geweest. Mensen die zonder goed na te denken iets hadden gezegd wat verkeerd gevallen is. Dat kan soms iets heel simpels zijn, zoals mopperen als er iemand op jouw vaste plekje in de kerk zit. Of in het voorbeeld van Tijs, de verdrietige zoon van een veel te vroeg gestorven moeder tijdens de begrafenis vertellen dat God goed is. Hoezo, hier is niets goeds aan!

Een andere reden waarom mensen afhaken is de grote vraag naar het lijden. Waarom laat God het toe, alle onrecht, pijn en verdriet in deze wereld? Waarom doet Hij er niet even iets aan?

Maar ook de verhalen in de Bijbel; wonderverhalen... dat geloof je toch niet echt? Dat kan helemaal niet. Ongelooflijk en ongeloofwaardig zit soms behoorlijk dicht bij elkaar.

Geloven in een God die je niet kan zien, niet kan vastpakken is ook niet altijd eenvoudig. Wat dat betreft is het misschien wel opmerkelijker dat mensen níet afhaken dan dat ze het wel doen. Wat is het dat ons vasthoudt, dat ons steeds weer de inspiratie geeft om te bidden, om het bij God te zoeken?

Want wat misschien wel net zo wonderlijk is; veel van de mensen die Tijs van den Brink heeft gesproken geven aan dat ze iets missen. Dat ze zouden willen geloven, als ze het konden. Mensen die verlangen, maar niet precies weten waar naar. Ik moest denken aan Zacheüs, de tollenaar, die het allemaal prima geregeld had, zichzelf prima kon redden, maar toch die boom in klom. Om Jezus te zien. Maar waarom zou je dat willen?

In Johannes 6 haken een heleboel leerlingen af als Jezus ongelooflijke dingen vertelt; Hij noemt zichzelf het brood des levens; zoals het volk in de woestijn Manna at zouden zij Hem tot brood krijgen. Dat gaat de mensen veel te ver; we zijn geen kannibalen! Zijn discipelen blijven bij Hem, al mopperen ze wel wat. Aan hen vraagt Hij dan: willen jullie niet ook weggaan?

En wat zeg je dan?

Alleen Petrus vindt er woorden voor. "Waarheen dan? Er is geen betere plek dan bij U, want wat U zegt geeft ons eeuwig leven. Wij geloven in U." Ik zou best willen weten wat de andere leerlingen zouden zeggen. Want voor ieder mens kan het antwoord op die vraag anders zijn. Uitleggen waarom je weg gaat is misschien wel gemakkelijker dan uitleggen waarom je blijft. Wat zou u zeggen?

Ds. Dingena Hasper

 

IN MEMORIAM GETTJE JANZEN - WIERSTRA

Op zaterdagmiddag 29 juli 2017 overleed, heel plotseling, onze zuster Gettje Janzen-Wierstra. Het ging juist zo goed met haar; haar 80e verjaardag had ze in maart gevierd met een groot feest, prachtig was het geweest. Ze had de boodschappen in de gang staan en was nog even gaan zwemmen in de Gravinnepoel, zoals ze dat altijd deed; het liefst in de middag, want dan is het water lekker warm. En daar, terwijl ze zwom, heeft de Heer haar thuisgehaald...

Gettje Wierstra werd geboren in Langezwaag als tweede dochter in een gezin van vier kinderen. Ze moest al jong aan het werk op de boerderij; van alles deed ze daar, het was hard werken, maar ze kon goed werken en leerde daar ook veel.

De boerderij lag nogal afgelegen, maar dat weerhield een zekere boerenknecht met een brommer er niet van om haar het hof te maken. En Gettje zag deze vrolijke jonge man wel zitten, ook al joeg hij haar heit vaak behoorlijk op stang met zijn brommertje. Het jonge stel trad op 6 mei 1959 in het huwelijk; Lolke en Gettje Janzen.

Ze vestigden zich eerst in Blessum; de eerste jaren waren zwaar, tot tweemaal toe moesten zij een kindje verliezen. Na de verhuizing naar Drachten begon een nieuwe periode; de geboorte van Gerard en Leo brachten veel geluk in het leven van het jonge gezin. Gettje was geen prater, maar als moeder wisten haar kinderen precies wat ze aan haar hadden; ze stond altijd voor hen klaar en werkte heel hard, maar gaf haar ondernemende zonen ook duidelijke grenzen aan. Het fijnste vond Gettje het als er bordspellen werden gespeeld, dan ontspande ze zich. En elk vrij moment trokken ze er op uit met de boot, het water op, al werd er op zondag altijd aangemeerd vlak bij een kerk; de kerkdienst hoorde er bij.

Haar geloof was haar houvast, van haar en Lolke beiden. Psalm 27 koos ze uit als tekst voor haar afscheid; een levenspsalm, een lied dat de weg van een leven vol onzekerheden maar met God beschrijft. Mijn zekerheid en veiligheid vind ik in de Heer, voor wie zou ik bang zijn? Geen retorische vraag, een échte. Want ze hadden immers al vanaf de eerste jaren samen geleerd, hoezeer vreugde en diep verdriet naast elkaar wonen. De kleinkinderen, Milan, Iris, Elisa en Sabien waren een bron van vreugde en dankbaarheid voor pake en beppe.

Lolke's ziek zijn en sterven hadden lange tijd haar gezondheidsproblemen naar de achtergrond geduwd; nadat hij in mei 2013 overleed heeft ze een heel gevecht geleverd, maar ze was er weer. Een lang gewenst bezoekje aan de Keukenhof met haar familie was een hoogtepunt in de afgelopen maanden; ze genoot van het leven. Haar agenda stond vol met allerlei plannen.

Op 4 augustus namen we afscheid van haar. Nog een beetje beduusd; niemand had het zien aankomen. We moesten haar afstaan aan haar hemelse Vader; zij is nu thuisgekomen, in haar hemels Paradijs. Het is fijn om te weten dat ze geen pijn had en iets deed waar ze veel plezier in had. Maar we missen haar wel. Haar kinderen, beppesizzers, familie en vrienden, ieder die haar zo mist wensen we Gods troost en vrede toe.

Ds. Dingena Hasper

 

 

Dominee aan de studie

Op 22 en 23 september, vrijdag en zaterdag voorafgaand aan de Startzondag is het nieuwe seizoen begonnen. Twee inspirerende dagen (het is echt een bijzondere studie!) waarvan de tweede ook werd bijgewoond door 3 mensen uit de gemeente; Trees Brouwer, Jappie Wijnja en Sara van Netten. Tijs van den Brink vertelde over zijn pro-gramma "Adieu God", gesprekken met bekende Nederlanders die hun geloof en de kerk vaarwel hebben gezegd. Waarom deden ze dat? Wat kunnen wij doen om te voorkomen dat mensen zo teleurgesteld raken of gekwetst dat ze de kerk de rug toe keren? En hoe breng je over wat jou inspireert, waarom jij níet weggaat? Hoe belangrijk het is om het gesprek aan te gaan, vooral goed te luisteren zonder te oordelen en samen na te denken over geloof en Evangelie, daarover hebben we gesproken. Een beginnetje... zeker waard om voort te zetten!

Op maandag 9 oktober is de volgende studiedag en 23-24 oktober, 30 -31 oktober, 13 november, 27 november en 11 december. Dat is de laatste in 2017, 2018 begint weer met een tweedaagse met de gemeentedelegatie op zaterdag; 12 en 13 januari.

 

 

UIT DE PASTORIE

De afgelopen maand zijn we bezig geweest om de start van het nieuwe seizoen te combineren met de zorg voor onze dochter Annelieke en in deeltijd voor onze kleindochter Diana. Dat valt niet altijd mee, maar wat is het heerlijk om van die kleine te mogen genieten als ze aan het spelen is en de wereld aan het ontdekken. Annelieke doet het ook heel goed, de artsen en specialisten zijn erg enthousiast en ze heeft al twee succesvolle weekenden thuis achter de rug. Er wordt zelfs al gesproken over een definitieve terugkeer naar huis, al zal in het begin nog veel ondersteuning nodig zijn. Diana zal nog heel wat keertjes bij opa en oma gaan spelen.

Met Christ en mij gaat het goed, en ook de andere kinderen zijn allemaal op hun eigen manier bezig hun weg te vinden. Joost is begonnen op de Pabo; de toelatingstoetsen heeft hij allemaal in één keer gehaald en hij vindt de studie geweldig. Jorrit is aan het wer

ken en reizen in Australië en hoopt (tenminste, dat hopen wij!) uiterlijk in december weer thuis te komen. Oudste dochter Lubette is met een verpleegkunde opleiding begonnen aan het Frieslandcollege en Robine maakt ook plannen... intussen werkt ze hard in Hilversum. En Rik, de enige die nog thuis woont is volop bezig met zijn MBO
handelstudie; heel veel stage lopen!

En Pippin, de Labrador, onze jongste blijft te midden van dit alles onverstoorbaar... Helaas heeft hij een beetje last van artrose, dus een beetje zorg hebben we wel om hem.

Een hartelijke groet vanuit de pastorie!

Ds. Dingena Hasper

 

 

 

Advertenties

Aan-& Verkoop begeleiding woningen&bedrijfspanden
Aan-& Verkoop begeleiding woningen&bedrijfspanden

Appartementen & Verhuur zeil- en motorboten
Appartementen & Verhuur zeil- en motorboten

Agenda
zo 22 oktober 2017 Risktoernooi 2017
za 28 oktober 2017 Schuurverkoop TOP'63 1 - NOK 1
za 4 november 2017 Oud Papier Schuurverkoop Vechtgala 'War of the Vikings'

Uitgelicht
AFT-RVS
AFT-RVS
Shantykoor "Top & Twel Sjongers"
Shantykoor "Top & Twel Sjongers"
Realisatie TTT software