De meer dan 3600 bezoekers werden meegevoerd naar het grauwe, maar levendige 19e-eeuwse Londen. Het decor en de kostuums waren tot in detail verzorgd en vormden een overtuigend geheel voor het verhaal van de weesjongen Oliver. Door de strakke choreografieën, mooie samenzang, tomeloze energie en sterke individuele prestatieslag was het niveau zo hoog dat het publiek soms vergat dat hier alleen maar kinderen en jongeren op het toneel stonden.
De rol van Oliver werd subliem vertolkt door Linde Brugge, die met haar bewegingen en mimiek je meeneemt in haar personage. Oliver wordt door de Linke Glipper (Joas Bosma) en Charlie Bates (Nienke-Ytsje Speerstra) geïntroduceerd bij de bende van Fagin waarbij hetlied ‘Hé kom er maar bij’ opbouwt tot een waar spektakel. Een nummer dat nog dagen lang in je hoofd blijft hangen. Bendeleider Fagin -gespeeld door Sep van der Veen- wordt vervolgens zo goedneergezet dat hij niet zou misstaan in een professionele Van den Ende productie. Met name zijn solostuk is qua spel, zang en artistieke uitvoering een hoogstandje.
De sfeer wordt echter na de pauze grimmiger, mede door de aanwezigheid van slechterik Bill Sikes -gespeeld door Ids Zijlstra-. Zijn vertolking was zo overtuigend dat de kleintjes in de zaal met angst en beven toekeken. De enige die Bill zijn hart iets kon verzachten was de jongedame Nancy in haar rode zwierige jurk. Deze vrouwelijke hoofdrol werd vertolkt door onze dorpsgenoot Sophie. Nancy wil Oliver beschermen, maar haar loyaliteit naar Bill is groot. Zij brengt diepgang in het spel en weet iedereen te raken met het lied ‘Hij kan niet zonder mij’. Loepzuiver zingt ze recht in je ziel.
De voorstellingen waren een groot succes en vormden een bijzonder moment voor artistiek leider Irene Martin. Na twintig jaar zal zij haartaak overdragen aan een nieuwe generatie docenten. Zodat de kleine meisjes en jongetjes in de zaal over 10 jaar ook weer kunnen schitteren op het toneel.
📸 Ron van Hal
